نشانه‌ها
چه علائمی اطراف ایمپلنت باید بررسی شوند؟
خونریزی هنگام تمیزکردن، تورم، قرمزی، ترشح، بوی نامطبوع یا احساس تغییر در بافت اطراف ایمپلنت از علائمی هستند که نباید نادیده گرفته شوند. درد همیشه وجود ندارد.
لقی ایمپلنت یک علامت دیررس و مهم است، اما نبود لقی نیز بیماری اطراف ایمپلنت را رد نمی‌کند.
- خونریزی یا ترشح هنگام معاینه یا تمیزکردن
- تورم و قرمزی پایدار
- افزایش عمق پاکت نسبت به اندازه‌گیری‌های قبلی
- تغییر سطح استخوان در تصاویر مقایسه‌ای
تشخیص
تشخیص چگونه انجام می‌شود؟
معاینه شامل بررسی خونریزی و ترشح، اندازه‌گیری پاکت، ارزیابی پلاک، شکل روکش و امکان تمیزکردن است. تصاویر رادیوگرافی با تصاویر پایه یا قبلی مقایسه می‌شوند تا تغییر سطح استخوان مشخص شود.
گاهی دسترسی نامناسب برای بهداشت، باقی‌ماندن سمان، موقعیت روکش، سابقه پریودنتیت، سیگار یا کنترل نامناسب پلاک در ارزیابی عوامل خطر اهمیت دارند.
یک عکس رادیوگرافی بدون معاینه و بدون مقایسه با شرایط اولیه، برای تشخیص کامل کافی نیست.
انتخاب درمان
درمان بر چه اساسی انتخاب می‌شود؟
هدف اولیه، کنترل التهاب و کاهش بار میکروبی همراه با اصلاح عوامل قابل‌کنترل است. نوع درمان به شدت بیماری، شکل نقص استخوان، موقعیت ایمپلنت، طراحی پروتز و امکان رعایت بهداشت بستگی دارد.
در موارد منتخب ممکن است درمان جراحی برای دسترسی بهتر، اصلاح بافت یا بازسازی نقص مطرح شود. هیچ روش واحدی برای همه ضایعات مناسب نیست و امکان نگهداری هر ایمپلنت باید جداگانه ارزیابی شود.
پیشگیری و پیگیری
چگونه خطر عود کاهش پیدا می‌کند؟
تمیزکردن روزانه متناسب با طراحی روکش، کنترل بیماری لثه دندان‌های باقی‌مانده و جلسات نگهدارنده منظم اهمیت دارند. روش و ابزار مناسب باید متناسب با دسترسی اطراف ایمپلنت آموزش داده شود.
فاصله جلسات پیگیری بر اساس خطر فردی تعیین می‌شود و در افراد دارای سابقه پریودنتیت، سیگار یا کنترل ضعیف پلاک ممکن است کوتاه‌تر باشد.
منابع منتخب
مبنای علمی این راهنما
متن برای بیمار بازنویسی شده است و توصیه اختصاصی تنها پس از معاینه و بررسی شرایط فرد ارائه می‌شود.